• BIST 97.291
  • Altın 144,193
  • Dolar 3,5593
  • Euro 3,9955
  • Aksaray 18 °C
  • Konya 16 °C
  • İstanbul 19 °C
  • Ankara 15 °C

Çocuklara yardım etmek ne kadar doğru?

Selgin Sağır

Aslında bir çocuğa yardımcı olmanın her yolu yanlıştır.

Yardım etme düşüncesi de yanlıştır.

Çocukların,büyüklerin sevgisine ihtiyacı vardır yardımına değil. Çünkü çocukların doğal potansiyeli öz’ü bilinmez. Bunun içindir ki öz bilinmedikçe doğru yardım etme yolu da yoktur. En iyi yapılacak şey müdahale etmemektir ve yardım adı altında herkes herkese müdahale eder ve bunun adı öyle güzeldir ki kimse itiraz edemez.

Çocuklar da küçük, savunmazsız, bağımlı oldukları için itiraz edemezler. Hiç kimse şunu düşünmez; ebeveynlerin, ailelerin, din adamlarının, öğretmenlerin, akrabaların, komşuların yardımlarına rağmen hayat ve dünya neden eksiktir?

Zihin sürekli müdahale etmek ister çünkü ne kadar müdahale o kadar  güç zannedilir. Etrafımızdaki tüm insanlara bugün oldukları birey olmaları için yardım edildi bizlere yardım edildi ve şimdi hepimiz çocuklarımıza yardım etmek istiyoruz. Halbuki yapılacak tek şey sevgi dolu, besleyici, destekçi olmaktır. Her çocuk bilinmeyen bir potansiyel bir öz getirir ve onun ne olacağını bilmenin hiçbir yolu yoktur.

Ve her çocuk eşsizdir, dolayısıyla her çocuk için genel bir disiplin olamaz. Tek çıkar yol ebeveynlerin “cesaretli” olmalarıdır. Yani, cesaret ederek çocuğa yardım etmeden, müdahale etmeden sadece severek bakmaktır. Müdahale ve yardım ederek çocuğun tehlikeye düşeceği korkusuyla çocuğu yok edip  özünden uzaklaştırmaktansa, müdahale ve yardım etmeden onun önündeki tehlikeleri kaldırmak daha iyidir. Çocuk daha soru sormadan, hazır felsefelere, dogmalara, ideolojilere dair yanıtlar alır ve çocuk yaşta yapılan bu yanlış aşıların sonu daha da kötüye gider.

Günümüzdeki çocuklar çok zeki, her şeyi daha doğmadan bilen, her şeye hazırlanmış yetiştirilmiş şekilde gelen kristal çocuklardır.

İnsanlar ne kadar zeki olursa o kadar itiraz eder ve o kadar sorgular. Ama aileler her şeyi kabul eden çocuğu takdir edip, ayrı görüşü savunan itiraz eden çocuğu ayıplarlar. Halbuki büyükler şunun farkında değildirler: Zeki, itiraz eden, sorgulayan çocuklar, itirazı kabul etmeyen büyüklere tepetaklak bakarlar büyüklerin ters durduklarını kendilerinin ise ayaklarının üzerlerinde durduklarını düşünürler.

Buradan da anlaşılacağı gibi çocukları önce kendimizden ve onu etkileyecek insanlardan  korumak gerekir.

Ebeveyn olmak çok zor bir iştir, o yüzden bu zor işi üstlenmeye cesareti olmayanın çocuk sahibi olmaması gerekir çünkü ebeveynler bir varoluşa hayat getiriyor bunun içinde tüm özenin gösterilmesi gerekir. 

Bu yazı toplam 2014 defa okunmuştur.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2010 Haber Fark | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.