• BIST 81.712
  • Altın 147,154
  • Dolar 3,8050
  • Euro 4,0356
  • Aksaray 3 °C
  • Konya 2 °C
  • İstanbul 7 °C
  • Ankara 0 °C

Gün kömürden daha kara…

Muzaffer Yayar

 

Ateş bu kez düştüğü yeri yakmadı, düşmediği yeri de yakmıştı. Çünkü ateş ülkenin yüreğine düştü. Gün öyle bir gün ki her yer karanlık, her yer sisli, her yer hüzünlü, her yer feryadı figan içinde. Gün kömür karasından daha kara. Ve simsiyah bir gece karanlığı gibi her yer. Aklımızdan, kalbimizden, yüreğimizden silinmeyecek bir yara. Öyle bir yara ki merhemi olmayan bir yara. Gideni dönmeyen ardında bıraktıkları anıları ve gözü yaşlı analar,  elinde sigarası olan babalar,  yüreğinde sevdası olan eşler ve tozpembe hayalleri olan çocukları. Bu ülkenin fedakâr insanlarını unutmak yakışır mı bize? Elbette yakışmaz, yakışmamalıda. Yeryüzü sıcak olsun diye o soğuk maden ocağına inip alnının terini ekmeğine tuz eyleyip yaşama mücadelesi veren ve yerin metrelerce altında geleceği için, umudu için, çocuklarının okul masrafları için bir torba daha kömür çıkarabilmek ümidiyle bir ömür veren insanlar sizleri unutmak ve unutturmak yakışmaz asi Türk Milletine. Bu millet sizin fedakârlıklarınızı unutmayacak.

Sussam gönlüm razı değil konuşsam kelimeler kinayesiz. Gerçektende nasıl anlatabilirdim ki sizin bu fedakârlıklarınızı. Hangi mısralar anlatabilir ki sizi. Anlatılamaz bir kahramanlık, ağabeylik, fedakârlık destanını ortaya koydunuz. Bu vatanın geleceği ve onuru için beklide canlarınızdan bile geçtiniz. Ruhlarınız şad mekânınız cennet olsun. Vatan size minnettardır yiğit ağabeylerim, amcalarım, kardeşlerim…  

Ve sen yiğit adam sen. Yüreğimizi dağladın çizmemi çıkarayım da devlet malı kirlenmesin dediğin an. Yürekler deki acımızı bir kat daha dağladın ve bizi hüngür hüngür ağlattın. Öyle bir anda o kadar saf ve temiz düşündün ki insanlara bu ülkede Osmanlı Torunlarının ölmediğini bütün dünyaya duyurdun. İşte biz buyuz Türk Milleti budur dedirttin koskoca Avrupa’ya, Asya’ya, Amerika’ya ve dünyanın dört bir yanına. Ve herkes bir kez daha anladı ki bu ülke Çanakkale de ki kahramanlık destanını yazan ecdadın torunları olduğunu. Ver kömür karası olmuş çizmelerini de öpeyim ey yüreği kocaman adam. Aslında sana böyle değersizmiş gibi hissettirenler utanmalı. Sen rahat ol kardeşim keşke herkes senin çizmen kadar temiz olabilse bu ülkede. Keşke hepimiz senin çizmen kadar temiz kalabilseydik.

‘‘Çizmelerimi çıkarayım mı?’’ sorusu vicdanları dağlıyor değil mi? O soru sömürüden, korkudan, bastırılmışlıktan, geri kalmışlıktan, soruluyor. O soru hastanede azarlayan hemşireden, bankada fırçalayan veznedardan, devlet dairesinde yerin dibine sokan memurdan dolayı soruluyor. Canınızı acıtan o soruyu işçinin, çiftçinin, köylünün gittiği yerde hor görülmesi, aşağılanması, ötekileştirilmesi sebebiyle soruluyor. Oysa hani baharlarımız vardı. Hani sevgiye, dostluğa, kardeşliğe, barışa dair söylenmiş şarkılarımız vardı bizim. Ne yazık ki bugün de şunu gördük ki acımızı paylaşan değil, politikleştiren bir millet olduk! Bu yüzdendir ki… Kimimizi mahzene attılar, kimimizin aydınlık yarınlarımızı kararttılar. Ve üzülerek söylüyorum ki yine ayrı düştük bir bahar sabahında… Garip her yerde garipti. Bu ister Soma olsun ister başka bir yer. Oysaki toprak hep garipleri severdi. Fakat bunu kimse bilmez.

‘‘Abi Mahmut çıkmadı! Beni bırakın onu alın, onun karısı hamile ben bekârım. Mahmut’u kurtarın’’. İşte Anadolu insanı buydu. Bu sözler bizlere ibret olsun. Kime nasıl davranıyoruz bunun bir iç muhasebesini yapalım bence. İnsana insan olduğu için değer vermek gerekir. Biz hep diyoruz yaratılanı severiz yaratandan ötürü amma ne kadarını uygulayabiliyoruz orası muamma. Bence herkes buradan üzerine düşeni almalı. İlla ki payına veya payımıza düşen mutlaka ve mutlaka vardır.

 Allah bizlere bir daha böyle şeyler yaşatmasın. (âmin)   

Kardeşlerim…

Bugün AKP zihniyetini bırak… Abim bugün CHP mantığından arın… Arkadaşım bugün MHP gömleğini çıkar üzerinden… Galatasaray ile hayallerini bugün bırak… Dostum Fenerbahçeli olmayıver bugün. Beşiktaş demesen ölmesin bugün… Madende siyasiler, futbolcular, partiler kimsenin umurunda değil… Karanlıktan aydınlığa ulaşmak için birleş güzel yurttaşım. Unutma ki bugün belki değil yarın mutlaka sende gireceksin o toprağın altına.

Bırak biz utanalım asi ruhlu adam. Ey asi ruhlu adam, birilerine bakıp da aldanma. Varsın birileri adam zannetsin kendini. Ver çizmeni öpeyim, ne olur sen utanma. Bırak da sana seni bir sedyeden çok daha değersiz hissettiren değerliler utansın.  Acı ve hüzün bir arada bugün. Bayraklar yarıda, gözler umuda bakmakta. Diller dua dua yalvarmakta. Kömür karası değil kader yazısı. Gün kömür karası değil insanlık dramı. Sözlerimi üstat Necip Fazıl KISAKÜREK’İN mısralarıyla sonlandırmak istiyorum.

Hayatın çilesine tahammül gerek,

Değil mi ki sefa ile cefa müşterek?

Sizce ağlamak için gözyaşımı gerek?

Bazen dertlilerde ağlar ama gülerek…

                         Necip Fazıl Kısakürek

Allah(c.c)  yar ve yardımcımız olsun. Allah(c.c.) bizlere bir daha böyle üzücü olaylar yaşatmasın. Milletimizin başı sağ olsun.(âmin)

 Dualarımız sizinle SOMA.

 Vesselam…

MUZAFFER YAYAR   /  TRABZON

Bu yazı toplam 1108 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 1
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2010 Haber Fark | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.