• BIST 83.048
  • Altın 147,105
  • Dolar 3,7605
  • Euro 4,0391
  • Aksaray -1 °C
  • Konya -7 °C
  • İstanbul 5 °C
  • Ankara -5 °C

Onların dili hala şefkat…

Fatih Recep Bozdağ

Geçenlerde bir arkadaşım yanıma yani Trabzon’a gelmesinin üzere ufak bir gezi planı yaptık. Ki bunların içinde Gürcistan’da yer alan Batum şehri de vardı. Türkiye ile Gürcistan’nın geçiş kapısı olan Sarp Sınır Kapısından geçtiğimizde bizi ilk karşılayan çocuklar oldu. Dillerimiz farklı olsa da çocuklar bana kendini çok iyi anlatmış, döndüğümde fark edebildim.

Gözlerimin içine bakıyordu en küçüğü , para istiyordu haliyle. Türkçe olarak bildiği tek kelime buydu sanırım. 1 Lira…

Ortanca ise yine Türk olan bir gencin paçasına yapıştı. İnanır mısınız? Otobüsün içine kadar kovaladı çocuğu. Sahi çocuktan mı kaçıyordu paradan mı? Merak ettiğim için gülümsedim.

En büyüklerinde diğer ikisi gibi aşırı ısrar yoktu. Altını çiziyorum aşırı yoktu. Fakat nedense o hep gülüyordu. Alışmıştı belli ki. Belli ki çocuklara bunları alıştıranların hepsi aynı ırktandı..!

Benim içimi acıtan o en küçük olanın ziyaretime gelen arkadaşımın paçalarına yapışmış olmasıydı. Göz göze geldik bir an. Çocuktu. Masumdu. Henüz kendi dilini bile konuşamazken belki. 1 lira demeyi öğrenmişti. Eğildim dostumun ayaklarına, kaldırmaya çalıştım onu. Fakat ona öğretilen kaldırılmak değil para alabilmekti.

En acısı değerli okurlar ben çocuğu kucağıma almaya çalışırken insanların gülmesiydi. Tamam onlar hep böyle olabilir. Sadece bize yapmıyorlar bunu, onu da anladım. Fakat çocuk. Dilenenler Türk de olsa çocuk Gürcü olsa da çocuk, farklı bir ırktan da olsa.

Onların dili hala şefkat.

Oradan ayrıldıktan sonra ileri ki saatlerde büyük çocuğun, ki büyük dediysem 9-11 yaşları arasında, kovalamış olduğu genç yanımıza geldi. Kovalandığı için dert yandı ve ellerini yıkaması gerektiğini söyledi. Dostumla bir kez daha göz göze geldik. Ve susmayı tercih ettik. Belki ellerinden önce yıkaması gereken başka bir yer vardı…

Dostlar eğer ben şuan koca şehrin içinden en özel anı olarak bunu yazıyorsam Rabbime şükürler olsun. Hala vicdanımız yerinde.

O bakışların bir ırka, bir ideolojiye değil. Sadece bir çocuğa ait olduğunu unutmayalım.

Allaha emanet olunuz. Tüm çocukların huzur bulması duasıyla …

Bahsettiğim o küçük çocuğun bakışları hafızama kazındığı gibi objektifime de kazındı.      onlarin_dili.jpg

Gülümsemek kime özel

Hangi ten rengi daha iyi umut eder.

Ağlamak hangi ırkta güzel

Sahi söylesin biri

İnsan olmak kime münhasır?

 

 

Fatih Recep BOZDAĞ

                                                                                                                             

Bu yazı toplam 591 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 1
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2010 Haber Fark | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.