Necati Belgemen’in 36 Yıl Önce Yazdığı Şiir!

Belgemen’in şiirinde elektrikten suya, telefondan okullara, yollardan ilçe olma sürecine kadar Eskil’in o dönemki beklentileri ve yaşanan gelişmeler anlatılıyor.

“Yıl 1984 bir güneş doğdu batıdan, Eskil’in kaderi değişecekmiş meğer” dizeleriyle başlayan şiirde Belgemen, 1984 yılını Eskil açısından bir dönüm noktası olarak değerlendiriyor.

Şiirde özellikle yaylaların elektrik ve suya kavuşması, kantar ve minibüs hizmetleri, telefon ve okul yatırımları ile devlet yetkililerinin Eskil’e ilgisinin artması öne çıkıyor.

Belgemen, o yıllarda kendisine ve yapılmak istenen hizmetlere yönelik eleştirileri de şiirine taşıyarak, “Eskil ilçe olmaz dediler, banka şeflik gelmez dediler, okullar yollar yapılmaz dediler” ifadelerini kullanıyor.

Şiirin en dikkat çeken bölümünde ise yıllar içerisinde gerçekleşen hizmetlere atıfta bulunarak şu dizelere yer veriyor:

“Olmaz dedikleri hepsi oldu,
Gelmez dedikleri hepsi geldi.”

1990 yılında kaleme alınan şiir, bugün geriye dönüp bakıldığında yalnızca siyasi bir dönemin anlatımı değil, aynı zamanda Eskil’in geçmişte yaşadığı değişimin ve dönemin yerel siyasetindeki tartışmaların da bir hatırası niteliğinde.

Necati Belgemen’in yaklaşık 36 yıl önce kaleme aldığı dizeler, Eskil’in nereden nereye geldiğini hatırlatan dikkat çekici bir belge olarak güncelliğini koruyor.
İşte o şiir:

Yıl 1984, bir güneş doğdu batıdan,
Eskil’in kaderi değişecekmiş meğer.
Hizmet aşkı memleketi sardı,
Ağayı, paşayı bir telaş sardı.

Eskil haritada yerini buldu,
Bakanı, valisi, kaymakamı Eskil’e geldi.
Memlekete hizmet ağı kurdu,
Gelmeyenler Eskil’e geldi.

Yaylalar elektriğe, suya güldü,
Kantarları, minibüsleri köyünde buldu.
Telefonları, okulları bir bir aldı,
Şaşkınlık yaşayan halk kendine geldi.

“Aklı ermez çocuk.” dediler,
“Kimseyi bilmez, Eskil’e yazık.” dediler.
“Eskil’e gayrı hizmet gelmez.” dediler,
“Her önüne gelen kandırır.” dediler.

Söylenenlerin hiçbiri olmadı,
Bütün hizmetler Eskil’e doldu.
İçki, kumar, kötülük söndü,
Hayalleri gerçek olmadı.

“Eskil ilçe olmaz.” dediler,
“Banka, şeflik gelmez.” dediler.
“Okullar, yollar yapılmaz.” dediler,
“Eskil’i kimse bilmez.” dediler.

Olmaz dedikleri hepsi oldu,
Gelmez dedikleri hepsi geldi.
Baktılar, böyle baş edemediler;
İftira, karalama, yalanda çare aradılar.

Necati Belgemen
1990