Bünyamin Aksoy

Bünyamin Aksoy

BELLEK DE SONSUZ DEĞİL

 

Bu duygunun sebebini çok düşündüm. Bazıları sadece yaşamak ister ve yaşar. Neden ben de onlar gibi olamıyor, yaşadıklarımı sürekli kendime ve başkalarına kalıcı delillerle ispat etmeye çalışıyordum?

 

Aslında çoğu insanda var bu duygu. Sevgililer ağaçlara, banklara, duvarlara isimlerini kazıyorlar. Biliyorlar bir gün bütün bu yaşananların biteceğini. İz bırakmadan geçip gitmek acı veriyor insana. Giderken yola serptiği çakıl taşlarını takip ede ede koca ormanda geldiği yolu bulmaya çalışan masaldaki çocuklar gibi, biten aşkların karanlık ormanında kaybolup, giderken serptiği fotoğraflarla yolunu bulmaya çalışanlar yok mu?

 

Bellek de sonsuz değil yazık ki. Gün gelir, yangında ilk kurtaracaklarımızı hiç kurtaramayabiliriz. O güne kadar yaşananlar yaşanmamış sayılır. Bir yerlere dikmiş olduğumuz ağaçların meyveleri biz görmeden büyür, olgunlaşır ve düşer toprağa. Yazılan anılar, günlükler, aşk mektupları, mutluluk sarhoşu fotoğraflar, kaydedilen anlar, görüntüler ve sesler, bizim ektiğimiz bahçenin başkalarının yediği meyveleri olur belki de...

 

Bu yazı toplam 866 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum