Öncelikle yaşanılan toprağı, vatanı terk etmeden önce, Allah (c.c.)’ın haramlarını terk etmeliyiz. Mü’minin temel gayesi, Allah’ın yasakladıklarından uzaklaşıp, emirlerini yerine getirmektir.

İslam’a uygun yaşama imkânı verilmediğinde, zulüm ve baskı arttığında, hicret etmek kaçınılmaz bir alternatiftir. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.) şöyle buyurmuştur:
“Müslüman, dilinden ve elinden Müslümanların zarar görmediği kimsedir. Muhâcir ise Allah’ın yasakladığı şeylerden uzak duran kimsedir.” (Buhârî, İman 4-5; Müslim, İman 64-65; Ebû Dâvûd, Cihâd 2)
Bu nedenle asıl hicret, Allah’ın yasaklarını terk edip emirlerini yerine getirmektir.

Hicret, samimi bir niyetle Allah’a bağlılık ve Peygamberimize muhabbetin ta kendisidir. Keyfi bir göç değil, hakkın ve hakikatin yeryüzünde hakim olması için gösterilen çabadır. Hicret; iman, sadakat, teslimiyet, sabır ve sebatın simgesidir.

Allah rızası için her şeyden vazgeçmeyi gerektiren hicret, inanca yapılan baskı, işkence ve zulme direnmenin, boyun eğmemenin adıdır. Hakkın batıla, iyinin kötüye galip gelmesi mücadelesidir. Tevhid inancının kalplerde kökleşmesinin göstergesidir.

Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.), 610 yılında peygamberlik göreviyle birlikte müşriklerin zulmüne uğramış, 622’de ise Allah’ın izniyle Mekke’den Medine’ye hicret etmiştir. Bu yolculukta, güvenilirliğini ve ahlakını göstererek, düşmanlarına bile mallarını teslim etmiş, “Muhammed’ül Emin” olarak anılmıştır.

Hicret, planlı ve fedakâr bir yürüyüştür. Allah, sevdiklerini korur; peygamberimiz ve Hz. Ebubekir (r.a.) müşriklerin arasından görünmeden Medine’ye ulaşmayı başarmışlardır. Allah’ın gücü her şeye yeter; samimi teslimiyetle engeller aşılır.

Kur’an-ı Kerim’de Allah rızası için hicret edenler ve onlara yardım edenler şöyle övülür:
“İman edip Allah yolunda hicret edenler, onları barındıran ve yardım edenler gerçek müminlerdir. Onlar için mağfiret ve bol rızık vardır.” (Enfal 8/74)
“Rableri dualarını kabul etti. Kim hicret etti, eziyete uğradı, öldü, onların kötülüklerini örteceğim ve cennetlere koyacağım.” (Ali İmran 3/195)

Hicrî 1447 yılına girerken, Âlem-i İslam’ın kurtuluşu ve mazlumların yüzünün gülmesi için dua ederiz. Rabbimiz, nefsimizle, şeytanla, zalimlerle ve batılla mücadele etmeyi, Ensar ve Muhacir kardeşliği içinde şuurlu bir Mü’min olarak yaşamayı nasip etsin.