BEN BANA!

Evvel gelip sona kaldım

Varamadım ki ben bana!

Akıl uçtu, kona kaldım

Eremedim ki ben bana!

Mecnun zikriyle arındım

Leyla çölünde süründüm

Ceylan postunda göründüm

Vuramadım ki ben bana!

Dost çağırdım, düşman geldi

Şer Od ’un da mihman geldi,

Gelen bana, pişman geldi

Saramadım ki ben bana!

Bir özge candım, kördüler!

Yedi kat, yere gömdüler,

Mezardan göğe köprüler

Kuramadım ki ben bana!

Dünya çölü, derman akmaz,

Deli diye Lokman bakmaz,

Sevda gülü umut kokmaz

Deremedim ki ben bana!

Kuş uçurdum Kaf’tan Kaf’a

Ne gökte, ne arzda vefa,

Can bıraktım saftan safa

Uğramadım ki ben bana!