İNSAN DEĞİL!

Kuyruğu yoktur, kulağı kısa

Lağım saçar, ağzını bir açsa

Yüzüne bin bir maske de taksa

Yürek, yürek değil, can, can değil…

Tanırım, bunlar ki, insan değil…

Beş vakit gıybeti hiç kaçırmaz

Allah’la üç dakika geçirmez

Cömerttir, hayvana su içirmez

Damar, damar değil, kan, kan değil…

Şahidim, bunlar ki, insan değil…

Kullara benzer, uzaktan baksan

Kurtulamazsın, nereye kaçsan

Yokluğu hiç, varlığı yer yeksan

Cin dîv değil, cinni, şeytan değil…

Bilirim, bunlar ki, insan değil…

Diş gösterir mazluma, güç bulsa,

Hak’tan kaçar, kendinde suç olsa,

Pişman ölür, talana geç kalsa,

Mülk, mülk değil, talan, talan değil…

‘’Hiç!’’ derim, bunlar ki, insan değil…

‘’Haram et’’ baldırı, bacakları,

Düşünmez, ölse, taşıycakları…

Dolsun da, et dolsun tabutları,

Ten, ten değil, beden, beden değil…

Gömerim, bunlar ki, insan değil…

Gül ibret verir, diken kalırlar

Cami yapsa faizin alırlar

Kara parayla kefen dolarlar

Kene değil, çakal, kaplan değil…

Acırım, bunlar ki, insan değil…

Onlardan bahsettim ya duycaklar

Yarın gelip, ‘’haklısın!’’ diycekler

Kaşınıp gene gıybetliycekler

Dil dil değil, irfan, irfan değil…

Geç derim, bunlar ki, insan değil…